در زیارت‌نامه‌ها پس از زیارت امام حسین علیه‌السلام، به اصحاب امام حسین علیه‌السلام اشاره شده است. نکته مهم این زیارت آن است که امام صادق علیه‌السلام در وصف اصحاب امام حسین علیه‌السلام تعابیر بلندی از حضرات معصومین علیهم‌السلام مانند «بِابی أَنْتُمْ وَ أُمِّی» را به کار می‌برند که نشان از رفعت مقامشان دارد. هدف این تحقیق آن است تا بر آن است با روش اجتهادی (تحلیلی استنباطی)، تحلیلی از این تعبیر امام صادق علیه‌السلام ارائه نماید. این تحقیق برای جمع‌آوری اطلاعات از روش اسنادی بهره برده است؛ برای همین، نقش معرفتی اصحاب در زیارت‌ها و به‌طور ویژه زیارت وارث، مورد بررسی قرار گرفته، سپس نقش اصحاب در حادثه عاشورا بیان، و در ادامه علت تأکید ویژه روی بحث اصحاب و دلالت‌های مدیریتی‌اش مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفته است. راه‌آوردهای پژوهش نشان می‌دهد که در منظر دین، پیروان شایسته، نقشی برجسته و تعیین‌کننده است. از دیگر دستاوردهای این تحقیق عنایت ویژه به موضوع پیروان در یک سازمان و اجتماع است که اگر در کنار یک رهبر شایسته قرار گیرد، می‌توانند منشأ اتفاقات بزرگ و تأثیرگذار باشد. این رویکرد برای مدیران الهام‌بخش و اثرگذار خواهد بود و یکی از پیش‌نیازهای عصر ظهور به شمار می‌رود.